jul
26
Naar de dierentuin
Geschreven door: Redactie |In geen jaren ben ik naar de dierentuin geweest. Met de stellige overtuiging dat dit ook zo zou blijven, verraste ik mezelf door in te gaan op een uitnodiging. Met Bokito achtige taferelen voor ogen was ik op alles voorbereid.
De camera ging natuurlijk mee, de groothoek lenzen niet, de 70-200 zoom + extender leken me nuttiger. Batterijen opgeladen, flashcard geformatteerd, waar zijn de apen?
We waren er al vroeg bij, rond 9:30 uur was er parkeerruimte zat en hoefden we niet lang te wachten bij de kassa. Na de op toeristen jagende verkopers te hebben ontweken kwamen de eerste dieren in beeld. De struisvogel stapte parmantig door z’n privé tuin. De neushoorn even verderop had die dag niet zo’n zin en stond aan de grond genageld met z’n kop op een rotsblok geparkeerd.
De apen waren blijkbaar al vroeg wakker want die zaten elkaar in een adembenemend tempo achterna, jammer genoeg wel in kooien en dat is geen al te inspirerende omgeving om te fotograferen.
Het leukst was eigenlijk het DinoPark! Leuk gedaan om Godzilla en z’n vriendjes tussen de bomen te zien staan met b
ijbehorende geluiden en kleine beweginkjes. Misschien juist omdat het nog vroeg (en stil) was, kreeg je een klein beetje het “Jurassic Park”-gevoel.
ijbehorende geluiden en kleine beweginkjes. Misschien juist omdat het nog vroeg (en stil) was, kreeg je een klein beetje het “Jurassic Park”-gevoel.Naarmate de ochtend vorderde werd het snel drukker. Mijn hemel! Als serieus fotograaf werd je bijkans onder de voet gelopen door de meute krijsende en joelende kinderen, bij elkaar gedreven als een kudde schapen door wanhopig gebarende ouders. Moest je aanvankelijk de plattegrond raadplegen om te zien waar je volgende “fotoshoot” zou zijn, rond 11:00 was het achteraan aansluiten en “go with the flow”… De camera bleef in de tas en het werd stilaan tijd om te gaan eten.
De lauwe patat werd in record tempo naar binnen gewerkt en rond 14:00 uur was ik blij m’n auto te zien.